آیا رادار راهبردی «YLC-۸» در ایران مستقر شده است؟  

گروه دفاعی امنیتی دفاع‌پرس- محمد زرچینی؛ در جنگ نوین قرن ۲۱ رادار‌ها نقش مهمی را در رهگیری جنگنده‌ها ایفا می‌کنند؛ نقشی که می‌تواند حتی معادلات نبرد را در تغییر دهد.

در همین راستا، در هفته‌های گذشته رسانه‌های خارجی خبر از انتقال یک رادار راهبردی به ایران داده‌اند که این رادار می‌تواند یک تغییر معنادار در موازنه قدرت پدافند هوایی ایران و رژیم صهیونیستی داشته باشد.

گزارش منابع رسانه‌ای نشان می‌دهد که جمهوری خلق چین با پرواز چند فروند هواپیمای سنگین، مقادیر زیادی تجهیزات راهبردی از جمله رادار‌های پیشرفته و تجهیزات و ادوات مرتبط با آن را به ایران منتقل کرده است. 

آیا رادار «YLC-۸» در ایران مستقر شده است؟ 

وبگاه «دیفنس سکیوریتی اشیا» در این زمینه در مقاله‌ای با عنوان «آیا رادار‌های پیشرفته چینی معادلات قدرت هوایی در منطقه غرب آسیا را بازنویسی می‌کند» می‌گوید: ارسال سامانه‌های راداری جمهوری خلق چین به ایران و استقرار این سامانه‌های راداری در ایران به شکل معنی‌داری توازن قدرت را به نفع «تهران» تغییر خواهد داد؛ این رادار‌ها چالشی واقعی برای جنگنده‌های نسل پنجم و نسل ششم ارتش ایالات متحده آمریکا و اسرائیل خواهد بود.

این وبگاه می‌افزاید: جمهوری خلق چین سامانه‌های پیشرفته راداری خود را به ایران تحویل داده است؛ اقدامی که تحولی قابل توجه در موازنه نظامی منطقه محسوب می‌شود؛ چندین رسانه و کارشناس دفاعی اعلام کرده‌اند که این تحویل که برای نخستین بار در اوایل فوریه ۲۰۲۶ (بهمن ۱۴۰۴) گزارش شد، توان دفاع هوایی ایران را به‌طور چشمگیری ارتقاء خواهد داد.

رادار راهبردی «YLC-۸» نمادی از اوج پیشرفت‌های بومی جمهوری خلق چین در زمینه سامانه‌های نظارتی بلندبرد محسوب می‌شود و با به‌کارگیری پالس دیجیتال، قابلیت‌های پیشرفته شناسایی اهداف متحرک و ردیابی همزمان چندین هدف، برای عملکرد مؤثر در برابر تهدیدات پرسرعت، کم‌سکو (استیلث) و بالستیک در محیط‌های الکترومغناطیسی پرتنش طراحی شده است. 

این رادار عمدتاً در باند فرکانسی UHF کار می‌کند؛ باندی که از ویژگی‌های فیزیکی بهره می‌برد که اثربخشی طراحی‌های استیلث و مواد جاذب رادار را محدود می‌سازد و امکان شناسایی هواپیما‌هایی را فراهم می‌آورَد که برای فرار از رادار‌های کنترل آتش با فرکانس بالاتر مانند باند‌های X و Ku—که در سامانه‌های دفاع هوایی غربی رایج‌ هستند، بهینه‌سازی شده‌اند.

رادار «YLC-۸» در نمایشگاه هوایی چین در سال ۲۰۱۴ (منبع: شرکت رادارهای الکترونیک جمهوری خلق چین)  

در پیکربندی استاندارد نظارتی، رادار «YLC-۸» قادر است هواپیما‌های متعارف را در فواصلی فراتر از ۵۰۰ کیلومتر شناسایی کند، درحالی‌که اهداف موشک بالستیک به‌ویژه در مراحل شتاب اولیه یا میانی پرواز گزارش شده که در فواصلی نزدیک به ۷۰۰ کیلومتر قابل تشخیص هستند؛ این امر دامنه هشدار زودهنگام ایران را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

رادار «YLC-۸» یک سامانه بلندبرد، سیار و مبتنی بر باند VHF است که به‌صورت رسمی قادر به شناسایی هواپیما‌های جنگنده نامرئی یا پنهانکار (استیلث)، از جمله جنگنده‌های نسل پنجم آمریکا و بمب افکن‌های راهبردی «بی ۲»، در فواصلی بیش از ۳۵۰ کیلومتر (برای اهداف کم‌سکو) و تا ۷۰۰ کیلومتر (برای هواپیما‌های معمولی) گزارش شده است؛ اگرچه برخی کارشناسان هشدار می‌دهند که این رادار عمدتاً برای ردیابی اهداف و موشک‌های بالستیک طراحی شده و لزوماً یک سامانه اختصاصی ضد استیلث محسوب نمی‌شود؛ اما حضور آن در شبکه دفاع هوایی ایران که از قبل شامل سامانه‌های «اس ۳۰۰» و سامانه پیشرفته داخلی «باور-۳۷۳» است، می‌تواند برنامه‌ریزی عملیاتی کشور‌های غربی را برای حملات هوایی مبتنی بر فناوری استیلث، با چالش جدی مواجه کند؛ همچنین این اقدام به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان بخشی از هم افزایی استراتژیک رو به گسترش چین و ایران تفسیر شده است؛ به‌طوری که گزارش‌ها حاکی از آن است که جمهوری خلق چین علاوه بر این رادار، سامانه‌های موشکی زمین‌به‌هوای «اچ کیو ۹» را نیز به ایران تحویل داده است.

سامانه دفاع موشکی «YLC-۸» و ادوات همراه (منبع: «وبگاه مدیوم»)

برتری هوایی آمریکا و رژیم صهیونیستی به چالش کشیده می‌شود 

وبگاه «دیفنس سکیوریتی اشیا» در این زمینه می‌گوید: حضور این فناوری‌ها (یعنی سامانه راداری وای ال سی ۸ و سامانه دفاع موشکی اچ کیو ۹) فرضیه‌های بنیادینی را که دکترین‌های هوایی آمریکا و اسرائیل در منطقه بر اساس آن شکل گرفته، یعنی برتری تقریباً مطلق هواپیما‌های استیلث در نفوذ به فضای هوایی ایران به چالش می‌کشد و ممکن است که منجر به بازنگری عمیق در تاکتیک‌ها و نحوه اعزام نیرو‌های هوایی شود.

«YLC-۸»؛ در مورد تهدیدات هوایی تاکتیکی مانند جنگنده‌های چندمنظوره، برد مؤثر شناسایی رادار که در حدود ۳۵۰ کیلومتر برآورد می‌شود، به فرماندهان ایرانی امکان می‌دهد تا زنجیره درگیری را بسیار پیش از ورود هواگردهای مهاجم به محدوده شلیک سلاح‌ها آغاز کنند؛ این امر زمان‌بندی حملات را پیچیده کرده و عامل غافلگیری عملیاتی را کاهش می‌دهد؛ پس از شناسایی اهداف، رادار «YLC-۸» می‌تواند داده‌های ردیابی با دقت بالا را به شبکه یکپارچه دفاع هوایی ایران تزریق کند و به سامانه‌هایی مانند باور-۳۷۳ و اس-۳۰۰ اجازه دهد تا هندسه درگیری، تخصیص موشک‌ها و احتمال موفقیت در برخورد با حملات چندمحوره پیچیده را بهینه‌سازی کنند. 

معماری دیجیتال این رادار امکان ردیابی همزمان تعداد زیادی از اهداف هوایی را فراهم می‌آورد و به نیرو‌های ایرانی اجازه می‌دهد تا در سناریو‌های مقابله مؤثر با اهداف شامل موشک‌های کروز و پلتفرم‌های جنگ الکترونیک، عملکرد خوبی داشته باشند و راندمان شبکه یکپارچه فرماندهی و کنترل را افزایش دهند. از دیدگاه استراتژیک، استقرار چنین رادار‌هایی در ایران عدم قطعیتی در برنامه‌ریزی آمریکا و اسرائیل ایجاد می‌کند؛ به‌گونه‌ای که دیگر هواپیما‌های استیلث نمی‌توانند در مراحل آغازین یک درگیری، دسترسی بدون چالش به فضای هوایی ایران را تضمین‌شده فرض کنند که این موضوع تجدیدنظر در تصمیم‌گیری حمله سریع به ایران را موجب می‌شود. 

تحلیلگران نظامی معتقدند که هرچند رادار «YLC-۸» لزوماً «طلسم جادویی» علیه فناوری استیلث محسوب نمی‌شود، اما وجود آن در تجهیزات دفاع هوایی ایران، آستانه شناسایی هواپیما‌های متخاصم را به‌طور چشمگیری را افزایش می‌دهد و نشان‌دهنده نقش فزاینده چین به‌عنوان یکی از ارکان کلیدی تقویت توان نظامی تهران هم در حوزه دفاعی و بالقوه در حوزه تهاجمی است. 

در این چارچوب، استقرار رادار‌های بلندبرد ضد استیلث در ایران، تنها به‌عنوان یک ارتقای دفاعی عمل نمی‌کند؛ بلکه پیامی استراتژیک به ایالات متحده آمریکا و متحدانش محسوب می‌شود، مبنی بر اینکه هرگونه عملیات هوایی آتی در منطقه غرب آسیا در محیطی شفاف‌تر، رقابتی‌تر و از نظر فناوری بی‌رحم‌تر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، شکل خواهد گرفت.  

انتهای پیام/ 281